#123, 17:15

Deze cache was weer is een lesje in nederigheid.

Vorige week had ik zin is wat caches in Amsterdam te doen en dit was er één van.
Naast wat multi's een makkelijke opraper leek het. Als voordeel dacht ik te hebben dat ik ooit 18 jaar in Amsterdam heb gewoond dus weet ik redelijk goed de weg .
Vanaf de Dam via de warme buurt, waar het zoals altijd meer dan gezellig druk is, aangekomen in de Chinese buurt op de plek waar het cacheje zich moet bevinden Vond ik daar heel veel bedrijvigheid van de neringdoenden hier en met m'n gps in de aanslag ging ik zo onopvallend mogelijk te werk met het onderzoeken van alle plekken die in aanmerking kwamen. Mensen in deze buurt en met name ook de hang ouderen die zich op de brug ophouden lijken alles en iedereen in de gaten te houden.
En ik voelde bij het zoeken dan ook de ogen priemen. Dat werd nog erger toen een graatmagere prostitué zich op de hoek stationeerde en mij even later begon te wenken . . . Kennelijk vond ze dat ik er erg behoeftig uitzag. Maar ik wist dat de graagte die ik uitstraalde uitging naar het vinden van het cacheje, dat zich nou eindelijk eens gewonnen moest geven!
Toen, na een uurtje rondrommelen en steeds even weglopen in de hoop dat die gratendame zou denken dat ze toch echt een ander klant moest zoeken werd de aandacht die ze me gaf zo overduidelijk dat de hang ouderen me begonnen aan te moedigen. Zo in de trant van ; "hee jonge . . je verloofde wil dat je mee naar huis gaat " , heb ik eieren voor m'n cache-je gekozen.
Het hazenpad dus in de hoop meer geluk te hebben bij andere cachejes die nog op m'n lijstje stonden in wat meer beschaafde buurten

Twee dagen later was ik terug . Niet om graatje, maar vanwege het cacheje waar ik niet van kon slapen. Ik had contact gehad per email met MCMAL die met veel geduld probeerde aan te geven dat ik misschien toch wat beter moest zoeken en me vooral niet zo af moest laten leiden !
Weer waren daar de hang ouderen in groot aantal aanwezig, maar gelukkig herkenden ze me al niet meer. Wel stonden ze in de weg bij mijn pogingen het kokertje te pakken te krijgen. En ondanks hun nabijheid en soms warme belangstelling was ik in staat te zoeken op de plaats waar het zich moest bevinden. Maar weer niks! De via de eigenaar verkregen hint en aanmoedigingen hielpen niet en weer vond ik het niet.
Dus ben ik wederom m'n frustraties uit gaan leven op de andere caches in Amsterdam en daar zijn er gelukkig genoeg van. . . .
s'Avonds thuis weer is in de mail geklommen ( nee niet meer de pen hoor !) en MCMAL het droeve nieuws gedaan dat de cache weg was !

Met zijn reactie bracht ie me echter toch aan het twijfelen en ook zette ie me een beetje op het verkeerde been. En dus MOEST ik vandaag terug om het toch nog een laatste maal te proberen.

Tja en wat zal ik zeggen . . . het vaste staande en hangende meubilair was weer aanwezig maar ditmaal kon ik me daar niet meer aan storen en greep rechts in plaats van links wat ik de voorgaande keren steeds had gedaan en zowaar het buisje bleek er potver de potver, toch gewoon te liggen! En terwijl ik me gelijk een beetje beschaamd voelde om mijn melding dat de cache weg zou zijn was ik ook blij en als ze weer op het hoekje had gestaan dan had graatje een zoen gekregen.

Arend, bedankt voor deze cache op een erg leuke en ook erg mooie plek in Amsterdam. ( de foto's laten dat hoop ik zien) en ook vooral bedankt voor je reacties en het geduld.

Groet van Cache in het handje.

[This entry was edited by cache in het handje on Sunday, October 14, 2007 at 6:52:33 PM.]